Portyk
politeistów

 start  PANTHΣION    ANTYK KONTRA CHRYSTIANIZM    BLOGOSFERA
Witamy, %1$s. Zaloguj się lub zarejestruj.
Listopad 17, 2018, 21:00:50

News
Witaj w Portyku!
W razie problemów technicznych proszę o kontakt:
rutilius[m@łpa]pantheion.pl
Stats
10790 1271 238
: BorkowskiM
* subskrybuj RSS
Portyk  |  Pogaństwo  |  Mitologia (Moderator: Oribasios)  |  Wątek: Kim jest Jahwe, i Vertumnus i Pomona 0 i 1 Gość przegląda ten wątek.
: 1
: Kim jest Jahwe, i Vertumnus i Pomona  ( 951 )

Zachęcamy do wzięcia udziału w dyskusji. Nie gryziemy! (za mocno)

Tyrrhenion
Corax
*

Reputacja: 0
Offline Offline

U nas od: Styczeń 01, 2012

: 7

z Raetii


« : Styczeń 01, 2012, 23:46:26 »


Witam
(jako sposób przedstawienia się – jestem przecież nowym członkiem – wybrałem prezentację kilku moich myśli)

Wchodząc na stronę Olympeionu, znalazłem interesującą sugestię, że Jahwe może być tym bóstwem co Kronos. Najogólniej z tą myślą się zgadzam z tym, że należałoby uzupełnić to stwierdzenie kilkoma uwagami. Dlatego pozwoliłem sobie rzucić na tę sprawę trochę światła, a jest ono – oczywiście tylko moją subiektywną interpretacją, chociaż - tym nie mniej – moim zdaniem – jest warte uwagi.
W modelu chrześcijańskiej Trójcy Kronosem jest Chrystus. Wynika to z Jego istoty, która wyraziła się w Jego „dziele krzyżowym). Zabija On (doprowadza do śmierci) syna Bożego czyli nasienie Boga Ojca. To, że następuje potem przywrócenie życia, nie zmienia sytuacji, gdyż bogowie są przecież nieśmiertelni.
Konsekwencją tego czynu jest ofiarniczy charakter chrześcijaństwa (wiary w Chrystusa) – „...kto chce mnie naśladować, niech weźmie swój krzyż i idzie za mną”, co jest cechą tytaniczną. Także i
 Saturnowi (który jest Kronosem) składano ofiary z ludzi, co tę obserwację potwierdza.
W takim razie Bogiem Ojcem jest Uranos, ukryty w nieiosach.

Zeus natomiast to Duch święty –„... wierzę w ... syna Jego..., który się począł z Ducha świętego, a narodził z Marii...”.Przy tym można zauważyć, że Maria jest matką dzieci Boga –wielokrotnie nimf, związanych często ze źródłami – to tłumaczy, dlaczego  jedna Maria występuje w tak licznych postaciach (właśnie nieraz jest panią źródła).
Powstaje tu jednak problem – w ogólnie przyjętym rozumieniu Jahwe to jest Bóg Ojciec, łączący się raczej z twardym prawem (Chrystus natomiast z miłością). Tymczasem według nauki Kościoła Jezusa Chrystusa w Dniach  Ostatnich (mormońskiego) Jahwe (Jehowa) to duchowe imię Chrystusa. Bogiem Ojcem (Uranosem) byłby El (Elochim).
Poniżej przesyłam moje rozważania na temat mitu o Wertumnusie i Pomonie
Próbując interpretować mit o Bogu Vertumnusie i Bogini Pomonie, opisany przez Owidiusza, zaczynamy od jego „akcji”, jego strony obrazowej (ilustracyjnej).
Rzymski Bóg prawdopodobnie metamorfozy  chce zdobyć Pomonę – także rzymską Boginię, zajmującą się owocami. Ponieważ ona przed Nim ucieka, postanawia On zmienić swoją postać i nierozpoznany zbliżyć się do niej.Jako stara kobieta podchodzi do Pomony, która nie spodziewając się niczego, nie ucieka.Już przy Niej – Vertumnus ujawnia się i- chwyta Ją...
Piękny obrazek z dziedziny fantastyki o treści erotycznej. Jest to na pewno alegoria – tego możemy się od razu domyślić. Żeby go zrozumieć zaczynamy od rozszyfrowania symboli. Jest to na pewno właściwa droga, ale Treści symboliczne są już dla nas nie w pełni jasne. Czy – w takim razie - podchodząc do nich tak, jak do przypowieści ewangelicznych, nie nie pomijamy istotnych elementów? Potrzebny byłby klucz do tego tekstu -  a może więcej takich kluczy. Myślę, że spostrzeżenie, które opisuję poniżej, wskazuje na jeden z takich kluczy.
Spróbujmy powtarzać („mantrować”) imię  - Pomona (może czynił tak zakochany Bóg):
Po-mon-a, Po-mon-a... apo-mon...
Przyimwek „apo” ma w języku greckim znaczenie separatywne – „od”, „oddzielony od czegoś”. Greka była także w starożytnym Rzymie językiem kultury. Nic więc dziwnego, że greckie znaczenie wyrazów było nie tylko raczej znane czytelnikom, ale wmogło być w sposób naturalny postrzegane jako narzędzie ekspresji treści duchowych. Chodzi więc o oddzielenie się – wyjście poza to, co jest wyrażone słowem „mon”, a „mon-os” po grecku znaczy „jeden”, „pojedynczy”, a także –„samotny”. Chodzi więc o wyjście poza samotność i o zdobycie wielości. Bóg po to zmienia swoją postać – ukrywa ją. Żeby tego dokonać, Bóg dokonuje metamorfozy siebie samego (i to dwukrotnej). Odpowiednio do tego wierny dokonuje tu (na ziemi) metamorfozy imienia „Pomona.” Całkiem nową treść. Celem metamorfozy – jej rezultatem, owocem (Pomona jest przecież Boginią owoców) jest „niejedność””nie-jedność”, nie-samotność” ale wielość, pluralizm, obfitość.

Pozdrawiam
Maciej Jan Paweł Benjamin Mirczia II Baltazar
: 1  
Portyk  |  Pogaństwo  |  Mitologia (Moderator: Oribasios)  |  Wątek: Kim jest Jahwe, i Vertumnus i Pomona
:  

Działa na MySQL Działa na PHP SMF 2.0.15 | SMF © 2011, Simple Machines
Mercury design by Bloc
Prawidłowy XHTML 1.0! Prawidłowy CSS!
0.08778